تا اینجا می‌دانیم وقتی روی Buy یا Sell کلیک می‌کنیم، معامله در کدام سمت قیمت، یعنی Ask یا Bid، انجام می‌شود. اما همیشه لازم نیست همان لحظه وارد بازار شویم. گاهی می‌خواهیم فقط پس از رسیدن قیمت به سطحی مشخص وارد شویم، یا پیشاپیش تعیین کنیم چه زمانی از موقعیت خارج شویم.
سفارش (Order) دستور ما به پلتفرم یا بروکر برای انجام یک عمل معاملاتی است. هر سفارش سه پرسش اصلی را پاسخ می‌دهد: چه عملی انجام شود، تحت چه شرایطی انجام شود و تا چه زمانی معتبر بماند.
یک تفاوت مهم را از ابتدا روشن کنیم: ثبت سفارش به معنای انجام معامله نیست. سفارش معلق ممکن است ساعت‌ها در انتظار بماند، هیچ‌وقت فعال نشود، پس از فعال‌شدن قابل‌اجرا نباشد یا به دلیل شرایط نماد رد شود. برای دانستن نتیجه باید وضعیت سفارش و گزارش اجرای آن را ببینیم.
پاسخ سریع: در فارکس دو روش اصلی برای ورود به معامله وجود دارد: سفارش بازار (Market Order) و سفارش معلق (Pending Order). سفارش بازار برای اقدام در قیمت قابل‌اجرای فعلی استفاده می‌شود؛ اما سفارش معلق ورود را به رسیدن قیمت به سطحی مشخص موکول می‌کند. چهار سفارش معلق رایج عبارت‌اند از Buy Limit، Sell Limit، Buy Stop و Sell Stop. سفارش‌های Limit قیمت تعیین‌شده یا بهتر را می‌پذیرند، اما ممکن است اجرا نشوند؛ سفارش‌های Stop پس از رسیدن قیمت به آستانه فعال می‌شوند، اما قیمت نهایی اجرا را تضمین نمی‌کنند. حد ضرر (Stop Loss) و حد سود (Take Profit) برای خروج از معامله‌اند و باید همراه با حجم موقعیت، هزینه‌ها و شرایط اجرای بروکر بررسی شوند.
سفارش، معامله انجام‌شده و موقعیت باز یکی نیستند
در پلتفرم، این سه اصطلاح جدا هستند:
Order یا سفارش: دستوری که ارسال کرده‌اید؛ مثلاً خرید در قیمت مشخص.
Deal یا اجرای معامله: خرید یا فروشی که واقعاً انجام و ثبت شده است.
Position یا موقعیت: نتیجه بازمانده از معامله؛ مثلاً یک موقعیت Buy به حجم ۰٫۱۰ لات.
گاهی یک سفارش در چند بخش اجرا می‌شود و چند Deal ایجاد می‌کند. گاهی هم سفارش معلق هرگز اجرا نمی‌شود. این تفاوت برای خواندن بخش History و تشخیص قیمت واقعی ورود مهم است.
دو راه اصلی برای ورود: Market و Pending
Market Order یا سفارش بازار به معنای درخواست خرید یا فروش با قیمت قابل‌اجرای فعلی است. در فارکس خرده‌فروشی، Buy معمولاً در Ask و Sell در Bid اجرا می‌شود.
Pending Order یا سفارش معلق دستوری است که شرایط ورود آینده را از قبل تعیین می‌کند. چهار نوع رایج آن Buy Limit، Sell Limit، Buy Stop و Sell Stop هستند.
تفاوت اصلی این چهار سفارش در دو پرسش است:
می‌خواهید بخرید یا بفروشید؟
منتظر هستید قیمت ابتدا پایین‌تر برود یا بالاتر؟
سفارش بازار (Market Order)
فرض کنید EUR/USD این مظنه را دارد:
Bid: 1.1000
Ask: 1.1002
اگر در همین لحظه Buy Market بزنید، درخواست خرید در Ask فعلی ارسال می‌شود. اگر Sell Market بزنید، درخواست فروش در Bid فعلی ارسال می‌شود.
مزیت سفارش بازار این است که برای ورود یا خروج فوری طراحی شده است. اما عددی که پیش از کلیک روی صفحه دیده‌اید، الزاماً قیمت قطعی اجرا نیست. در فاصله ارسال تا اجرا ممکن است مظنه تغییر کند، حجم کافی در قیمت دیده‌شده موجود نباشد، یا پلتفرم بسته به نوع اجرای حساب سفارش را با قیمت تازه اجرا یا رد کند.
مثلاً ممکن است هنگام کلیک Ask برابر با ۱٫۱۰۰۲ باشد، اما خرید در ۱٫۱۰۰۴ ثبت شود. اختلاف دو پیپی میان قیمت دیده‌شده و قیمت واقعی اجرا لغزش قیمت (Slippage) است. برای ارزیابی معامله به عدد ثبت‌شده در گزارش اجرا نگاه کنید.
سفارش معلق Limit: ورود فقط در قیمت مشخص یا بهتر
Limit Order برای کنترل قیمت اجراست. در ورود Buy، قیمت تعیین‌شده سقفی است که حاضر به پرداخت آن هستید؛ در ورود Sell، کف قیمتی است که حاضر به دریافت آن هستید.
Buy Limit
Buy Limit را معمولاً پایین‌تر از Ask فعلی قرار می‌دهید. یعنی می‌گویید: «اگر خرید در این قیمت یا قیمتی بهتر ممکن شد، وارد شوم.»
اگر Ask اکنون ۱٫۱۰۰۲ باشد و Buy Limit را در ۱٫۰۹۸۰ قرار دهید، سفارش در انتظار می‌ماند. وقتی Ask به ۱٫۰۹۸۰ یا پایین‌تر برسد و امکان اجرا وجود داشته باشد، خرید در قیمت ۱٫۰۹۸۰ یا بهتر انجام می‌شود.
این نوع سفارش با ایده خرید در اصلاح قیمت سازگار است. اما رسیدن یا لمس ظاهری سطح روی نمودار، تضمین اجرا نیست؛ به‌خصوص اگر نمودار Bid را نشان دهد ولی خرید با Ask سنجیده شود، یا در آن قیمت امکان اجرا برای حجم شما وجود نداشته باشد.
Sell Limit
Sell Limit را معمولاً بالاتر از Bid فعلی قرار می‌دهید. یعنی می‌گویید: «اگر فروش در این قیمت یا قیمتی بهتر ممکن شد، وارد شوم.»
اگر Bid اکنون ۱٫۱۰۰۰ باشد و Sell Limit را در ۱٫۱۰۲۰ قرار دهید، دستور فروش در انتظار می‌ماند. هنگامی که Bid به ۱٫۱۰۲۰ یا بالاتر برسد و امکان اجرا وجود داشته باشد، فروش در قیمت تعیین‌شده یا بهتر انجام می‌شود.
Sell Limit ممکن است برای سناریویی استفاده شود که معامله‌گر انتظار دارد قیمت ابتدا بالاتر برود و سپس برگردد. نوع سفارش، درست‌بودن تحلیل بازگشت را تضمین نمی‌کند.
ویژگی مشترک دو Limit این است: قیمت بدتر از حد تعیین‌شده را برای اجرای سفارش نمی‌پذیرید، اما ممکن است اصلاً وارد معامله نشوید.
سفارش معلق Stop: ورود پس از عبور از یک آستانه
Stop Entry Order ورود را تا رسیدن قیمت به یک آستانه به تأخیر می‌اندازد. برخلاف Limit، آن آستانه وعده قیمت دقیق اجرا نیست؛ پس از فعال‌شدن، خرید یا فروش ممکن است در قیمت جاری قابل‌دسترس انجام شود.
Buy Stop
Buy Stop را معمولاً بالاتر از Ask فعلی قرار می‌دهید. می‌گویید: «اگر قیمت به این سطح بالاتر رسید، برای خرید اقدام کن.»
اگر Ask اکنون ۱٫۱۰۰۲ باشد و Buy Stop را در ۱٫۱۰۲۰ ثبت کنید، سفارش زمانی فعال می‌شود که Ask به سطح مشخص برسد یا از آن عبور کند. از Buy Stop معمولاً برای سناریوی ادامه رشد یا شکست یک سطح استفاده می‌شود.
فعال‌شدن در ۱٫۱۰۲۰ لزوماً به معنای خرید دقیقاً در ۱٫۱۰۲۰ نیست. در حرکت سریع، قیمت اجرایی ممکن است مثلاً ۱٫۱۰۲۳ باشد. پس سطح Stop را آستانه فعال‌سازی بدانید، نه سقف قیمت خرید.
Sell Stop
Sell Stop را معمولاً پایین‌تر از Bid فعلی قرار می‌دهید. می‌گویید: «اگر قیمت به این سطح پایین‌تر رسید، برای فروش اقدام کن.»
اگر Bid اکنون ۱٫۱۰۰۰ باشد و Sell Stop را در ۱٫۰۹۸۰ قرار دهید، با رسیدن Bid به آن سطح یا پایین‌تر، سفارش فروش فعال می‌شود. این نوع سفارش می‌تواند برای سناریوی ادامه افت یا شکست حمایت به کار رود.
در حرکت تند یا شکاف قیمت، اجرای نهایی ممکن است پایین‌تر از سطح ۱٫۰۹۸۰ انجام شود. Stop احتمال مشارکت در حرکت پس از آستانه را فراهم می‌کند، اما قیمت ورود را مانند Limit محدود نمی‌کند.
یک مقایسه که باید در ذهن بماند
اگر قصد خرید دارید:
Buy Limit: فقط اگر قیمت برای خرید ارزان‌تر شد.
Buy Stop: فقط اگر قیمت به سطحی بالاتر رسید.
اگر قصد فروش دارید:
Sell Limit: فقط اگر قیمت برای فروش بالاتر رفت.
Sell Stop: فقط اگر قیمت به سطحی پایین‌تر رسید.
Limit درباره محدودکردن قیمت اجرا به سطح تعیین‌شده یا بهتر است. Stop درباره منتظرماندن تا یک آستانه و سپس اقدام به اجرا است.
برای جفت‌ارزهای OTC در متاتریدر، سفارش‌های خرید با سمت Ask و سفارش‌های فروش با سمت Bid بررسی می‌شوند. اگر نمودار شما فقط Bid را نشان می‌دهد، ممکن است Buy Stop یا Buy Limit فعال شود درحالی‌که کندل قابل‌مشاهده به عدد سفارش نرسیده است؛ چون Ask به آن سطح رسیده است.
حد ضرر (Stop Loss) یک سفارش ورود نیست
واژه Stop هم در Buy/Sell Stop دیده می‌شود و هم در Stop Loss، اما کار این دو متفاوت است.
Buy Stop و Sell Stop معمولاً برای ورود به موقعیت استفاده می‌شوند. Stop Loss یا حد ضرر برای خروج از موقعیتی است که قبلاً باز شده یا قرار است پس از اجرای سفارش ورود باز شود.
فرض کنید EUR/USD را Buy کرده‌اید و می‌خواهید اگر بازار علیه شما حرکت کرد، موقعیت بسته شود. حد ضرر خرید را معمولاً پایین‌تر از قیمت فعلی قرار می‌دهید. چون بستن Buy با فروش انجام می‌شود، در ساختار معمول معاملات OTC متاتریدر رسیدن Bid به سطح حد ضرر معیار فعال‌سازی است.
اگر Sell باز کرده‌اید، برای بستن موقعیت باید بخرید. حد ضرر فروش معمولاً بالاتر از قیمت فعلی است و رسیدن Ask به آن سطح معیار فعال‌سازی خواهد بود.
مهم: حد ضرر به کاهش ریسک کمک می‌کند، اما سقف قطعی زیان را تضمین نمی‌کند. اگر قیمت با شکاف از سطح عبور کند یا بازار به‌سرعت حرکت کند، خروج ممکن است در قیمت بدتری انجام شود. حجم موقعیت باید با این ریسک هم متناسب باشد.
حد سود (Take Profit) چگونه عمل می‌کند؟
Take Profit یا حد سود شرط خروج از موقعیت در سطح سود موردنظر است.
برای Buy، بستن معامله با فروش در Bid انجام می‌شود؛ پس در ساختار معمول OTC متاتریدر حد سود Buy با Bid بررسی می‌شود.
برای Sell، بستن معامله با خرید در Ask انجام می‌شود؛ پس حد سود Sell با Ask بررسی می‌شود.
فرض کنید Buy را در Ask برابر با ۱٫۱۰۰۲ باز کرده‌اید و Take Profit را روی ۱٫۱۰۴۰ گذاشته‌اید. اگر قیمت Bid به ۱٫۱۰۴۰ برسد، شرط خروج در سود برقرار می‌شود. صرف رسیدن Ask به آن عدد کافی نیست.
به همین ترتیب، اگر Sell را در Bid برابر با ۱٫۱۰۰۰ باز کرده باشید و Take Profit را ۱٫۰۹۶۰ تعیین کنید، Ask باید به ۱٫۰۹۶۰ برسد تا شرط خروج آن Sell برقرار شود.
جزئیات اجرا و مبلغ نهایی به شرایط پلتفرم و بروکر وابسته‌اند. برای برخی دارایی‌های بورسی که با قیمت Last سنجیده می‌شوند، قاعده فعال‌سازی می‌تواند متفاوت باشد.
حد ضرر متحرک (Trailing Stop)
گاهی می‌خواهیم در صورت حرکت مطلوب بازار، حد ضرر نیز در همان جهت جابه‌جا شود؛ اما اگر قیمت برگردد، حد ضرر به جای قبلی خود عقب‌نشینی نکند. این رفتار را Trailing Stop می‌نامند.
مثلاً معامله Buy را در Ask برابر با ۱٫۱۰۰۲ باز کرده‌ایم. فرض کنید در متاتریدر حد ضرر متحرک را با فاصله ۲۰ پیپ تنظیم کنیم. وقتی سود به آستانه لازم برسد و Bid به ۱٫۱۰۲۲ برسد، حد ضرر می‌تواند به حوالی ۱٫۱۰۰۲ منتقل شود. اگر Bid بعداً تا ۱٫۱۰۵۰ برسد، حد ضرر ۲۰ پیپ پایین‌تر، یعنی در ۱٫۱۰۳۰ قرار می‌گیرد. اگر بازار از آنجا افت کند، حد ضرر همراه قیمت پایین نمی‌آید؛ در ۱٫۱۰۳۰ می‌ماند.
این مثال اثر اسپرد متغیر، محدودیت حداقل فاصله و لغزش را کنار گذاشته است. در هر پلتفرم باید مشخص کنید Trailing از چه زمانی شروع می‌شود، فاصله آن بر حسب پیپ است یا Point و با کدام سمت مظنه حرکت می‌کند.
یک نکته اجرایی مهم: Trailing Stop پیش‌فرض متاتریدر ۵ روی خود پلتفرم اجرا می‌شود. اگر ترمینال خاموش باشد، حرکت خودکار حد ضرر ادامه پیدا نمی‌کند؛ فقط آخرین Stop Loss ثبت‌شده می‌تواند مطابق شرایط بروکر فعال شود. ابزارها و اکسپرت‌های دیگر ممکن است روش اجرای متفاوتی داشته باشند.
Stop Limit چیست و چرا با Stop معمولی فرق دارد؟
برخی پلتفرم‌ها، از جمله متاتریدر ۵ برای نمادهایی که اجازه دهند، Buy Stop Limit و Sell Stop Limit نیز دارند. این‌ها ترکیب دو مرحله‌اند:
قیمت به آستانه Stop می‌رسد.
به‌جای ارسال خرید یا فروش با قیمت جاری، یک سفارش Limit در قیمت تعیین‌شده قرار می‌گیرد.
برای مثال، می‌توانید بخواهید وقتی Ask به ۱٫۱۰۲۰ رسید، تازه یک Buy Limit در ۱٫۱۰۱۵ ایجاد شود. اگر پس از رسیدن قیمت به ۱٫۱۰۲۰، بازار هرگز به ۱٫۱۰۱۵ برنگردد، خرید شما انجام نمی‌شود.
Stop Limit به شما بر قیمت قابل‌قبول برای ورود کنترل بیشتری می‌دهد، اما در عوض خطر انجام‌نشدن معامله را افزایش می‌دهد. قابلیت و فاصله مجاز این سفارش به نماد و بروکر وابسته است.
سفارش معلق تا چه زمانی باقی می‌ماند؟
ثبت‌کردن قیمت ورود کافی نیست؛ باید بدانید سفارش تا چه زمانی معتبر است. به این ویژگی اعتبار زمانی سفارش (Time in Force / Expiration) می‌گویند.
GTC یا Good Till Canceled: معمولاً تا اجرا، لغو دستی یا پایان محدودیت‌های تعیین‌شده توسط بروکر باقی می‌ماند؛ لزوماً «تا ابد» نیست.
Today یا Day Order: تا پایان روز معاملاتی تعریف‌شده برای همان نماد و سرور معتبر است.
Specified Time / GTD: در تاریخ یا ساعت تعیین‌شده منقضی می‌شود؛ جزئیات روز و منطقه زمانی را در پلتفرم بررسی کنید.
در بازار ۲۴ساعته فارکس، «پایان روز» نباید از روی ساعت محلی شما حدس زده شود. تعریف روز معاملاتی، زمان سرور و تنظیمات نماد می‌توانند فرق داشته باشند.
اگر برای سناریوی امروز سفارش معلق می‌گذارید، اما اعتبار آن GTC است، فردا هم ممکن است فعال شود؛ حتی زمانی که دلیل تحلیلی اولیه دیگر معتبر نیست. وضعیت سفارش‌های باز را مرتب بررسی کنید.
مدت اعتبار با سیاست پرشدن سفارش فرق دارد
در بعضی پنجره‌های ثبت سفارش گزینه‌های دیگری مانند FOK و IOC دیده می‌شوند. این‌ها بیشتر به نحوه پرشدن حجم سفارش در همان لحظه مربوط‌اند:
FOK یا Fill or Kill: کل حجم در شرایط مجاز فوراً اجرا شود؛ در غیر این صورت سفارش انجام نشود.
IOC یا Immediate or Cancel: هر مقدار که فوراً قابل‌اجراست پر شود و باقی‌مانده لغو شود.
برای مثال، اگر سفارش خرید ۱ لات باشد و تنها ۰٫۶ لات در شرایط مجاز فوراً قابل‌اجرا باشد، IOC ممکن است همان ۰٫۶ لات را اجرا و ۰٫۴ لات باقی‌مانده را لغو کند؛ FOK می‌تواند کل سفارش را بدون اجرا رد کند. وجود یا امکان انتخاب این حالت‌ها به نوع اجرا و مشخصات نماد بستگی دارد.
پس دو سؤال جدا بپرسید: «این سفارش تا چه زمانی فعال می‌ماند؟» و «اگر اجرا آغاز شد، حجم آن چگونه پر می‌شود؟»
سفارش‌های شرطی OCO و OTO
OCO یا One Cancels the Other به دو سفارش مرتبط گفته می‌شود که اجرای یکی باعث لغو دیگری می‌شود. برای نمونه، اگر قصد دارید تنها در صورت شکست یکی از دو سمت یک محدوده وارد شوید، ممکن است یک Buy Stop بالای محدوده و یک Sell Stop پایین آن داشته باشید. بدون ارتباط OCO، فعال‌شدن یکی لزوماً دیگری را لغو نمی‌کند و برگشت سریع بازار می‌تواند سفارش دوم را هم فعال کند.
OTO یا One Triggers the Other یعنی اجرای سفارش نخست باعث ایجاد یا فعال‌شدن سفارش وابسته می‌شود. برای نمونه، ابتدا یک سفارش ورود تعیین می‌کنید و فقط در صورت انجام آن، دستورهای خروج وابسته ایجاد می‌شوند.
همه بروکرها و پلتفرم‌ها این نام‌ها یا ارتباط‌های شرطی را به شکل یکسان و بومی ارائه نمی‌کنند. همچنین اتصال SL/TP به یک موقعیت، لزوماً معادل قابلیت عمومی OCO برای هر دو سفارش دلخواه نیست. اگر برای استراتژی‌تان ضروری است، رفتار دقیق لغو یا فعال‌شدن سفارش وابسته را در حساب آزمایشی بررسی کنید.
دو سناریوی کامل برای انتخاب نوع سفارش
سناریوی اول: خرید پس از اصلاح یا پس از شکست
اکنون EUR/USD دارای Bid برابر با ۱٫۱۰۰۰ و Ask برابر با ۱٫۱۰۰۲ است.
اگر فقط در صورت ارزان‌ترشدن قیمت و رسیدن Ask به ۱٫۰۹۸۰ قصد خرید دارید، Buy Limit در ۱٫۰۹۸۰ با منطق شما سازگار است.
اگر فقط پس از عبور Ask از ۱٫۱۰۲۰ و تأیید رسیدن به سطح بالاتر قصد خرید دارید، Buy Stop در ۱٫۱۰۲۰ با منطق شما سازگار است.
هر دو سفارش Buy هستند، اما از دو سناریوی تحلیلی متفاوت می‌آیند. یکی احتمال برگشت پس از اصلاح را می‌خواهد، دیگری مشارکت پس از عبور از سطح بالاتر را.
سناریوی دوم: فروش در قیمت بالاتر یا پس از شکست
با همان مظنه، اگر می‌خواهید قیمت ابتدا بالا برود و تنها در صورت رسیدن Bid به ۱٫۱۰۲۰ بفروشید، Sell Limit مناسب منطق سفارش شماست.
اگر فقط پس از افت Bid تا ۱٫۰۹۸۰ قصد فروش دارید، Sell Stop شرایط ورود شما را بیان می‌کند.
هیچ‌کدام سیگنال سودآوری نیستند. انتخاب نوع سفارش صرفاً بیان دقیق شرایطی است که می‌خواهید معامله تحت آن آغاز شود.
اشتباه‌هایی که پیش از اولین معامله باید بشناسید
یکی‌دانستن «فعال‌شدن» با «اجرا در همان قیمت»
این اشتباه به‌ویژه درباره Buy Stop، Sell Stop و Stop Loss زیان‌بار است. سطح Stop شرط فعال‌سازی است؛ در بازار سریع، قیمت اجرای واقعی می‌تواند متفاوت باشد.
تصور اینکه Limit حتماً معامله را انجام می‌دهد
Limit قیمت بدتر را نمی‌پذیرد، اما ممکن است بازار برگردد، قیمت Ask/Bid مربوطه سطح را لمس نکند یا امکان اجرای حجم شما در آن قیمت فراهم نباشد.
خواندن فقط یک خط قیمت روی نمودار
نمودار بسیاری از جفت‌ارزهای OTC بر پایه Bid ساخته می‌شود، درحالی‌که سفارش خرید با Ask مرتبط است. برای بررسی فعال‌شدن سفارش‌های خرید، Ask را هم ببینید.
جاگذاشتن سفارش معلق قدیمی
یک سفارش GTC فراموش‌شده ممکن است روزها بعد و در شرایطی کاملاً متفاوت فعال شود. سفارش‌های بی‌اعتبار را لغو کنید.
نداشتن برنامه خروج برای سفارش ورود
داشتن Buy Limit یا Buy Stop بدون فکرکردن به حد ضرر، حجم و نحوه خروج، فقط ورود را خودکار کرده است. ریسک معامله همچنان باقی می‌ماند.
فرض اینکه Trailing همیشه فعال است
در متاتریدر ۵، Trailing پیش‌فرض به روشن‌بودن ترمینال وابسته است. باید بدانید ابزار مورد استفاده شما روی سرور اجرا می‌شود یا روی دستگاه.
نادیده‌گرفتن حداقل فاصله و مشخصات نماد
بروکر می‌تواند حداقل فاصله سفارش معلق و SL/TP از قیمت فعلی، گام قیمت و انواع سفارش مجاز را تعیین کند. خطای «Invalid Stops» یا رد سفارش همیشه به معنای خرابی پلتفرم نیست.
تمرین کوتاه پیش از کار با حساب واقعی
در یک حساب آزمایشی، برای یک جفت‌ارز و حجم کوچک این کارها را انجام دهید:
- Bid و Ask فعلی را یادداشت کنید و Ask Line را در صورت امکان نمایش دهید.
- چهار سفارش Buy Limit، Sell Limit، Buy Stop و Sell Stop را در سمت درست قیمت قرار دهید؛ سپس قبل از فعال‌شدن لغو کنید.
- یک Buy و یک Sell آزمایشی باز کنید و برای هرکدام SL و TP بگذارید. بررسی کنید کدام سمت مظنه باعث خروج می‌شود.
- تاریخ انقضای یک سفارش معلق را تنظیم و وضعیت آن را پس از پایان اعتبار بررسی کنید.
- تفاوت قیمت درخواست‌شده، قیمت فعال‌سازی و قیمت اجرای نهایی را در History مشاهده کنید.
این تمرین برای آشنایی با رفتار همان پلتفرم است؛ هیچ نتیجه‌ای در حساب آزمایشی سودآوری یک روش را ثابت نمی‌کند.
جمع‌بندی
Market Order درخواست اجرای معامله در قیمت قابل‌دسترس فعلی است. Pending Order شرایط ورود آینده را تعیین می‌کند. Buy Limit پایین‌تر، Sell Limit بالاتر، Buy Stop بالاتر و Sell Stop پایین‌تر از قیمت فعلی قرار می‌گیرند؛ برای خرید Ask و برای فروش Bid را مبنا بگیرید.
Limit قیمت تعیین‌شده یا بهتر را می‌پذیرد اما ممکن است اصلاً اجرا نشود. Stop پس از رسیدن به آستانه فعال می‌شود اما قیمت نهایی را تضمین نمی‌کند. Stop Loss و Take Profit برای خروج‌اند و Trailing Stop حد ضرر را با حرکت مطلوب بازار جابه‌جا می‌کند.
اعتبار زمانی، روش پرشدن حجم و سفارش‌های شرطی نیز باید جداگانه بررسی شوند. همیشه شرایط واقعی همان نماد و بروکر را بشناسید و اجرای نهایی را در گزارش معاملات کنترل کنید.
درس بعدی یک راهنمای فشرده برای مرور انواع سفارش‌هاست؛ در آن می‌توانید این چهار حالت ورود را سریع‌تر در ذهن تثبیت کنید.
